این حال های گذرنده که رنگ کلمات دارند و بی تابی آنها در نور سیاه واژه ها سرمایه ی ترحم و تاثر است، به غزل موسوم اند. عکسهای تازه در قابهای کهنه، شاید چشم نواز نباشد اما حقیقی اند. احوال روزگار ما همین بود! ببخشید اگر چنان در آیینه کلمات نگریستیم که نگاهمان خراشی شد بر گونه ی آن. خراشی شدیم بر گونه ی آیینه تا انکارمان نکنند. سرمایه ی ما همین احوال مچاله شده است، همین نگاه مغموم!
تو را نگه میدارد به این خاطر که .....
ما را در سایت تو را نگه میدارد به این خاطر که .. دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 150 تاريخ: شنبه 7 بهمن 1396 ساعت: 7:52